Aanvankelijk werd het huidige Limburg bewoond door Keltische volksverbonden, waaronder de Tungri. De Eburonen waren een Germaanse volksstam die na een moedige aanval tegen de Romeinen door Caesar werd uitgeroeid. Hun leider Ambiorix wist te ontkomen. Vanaf de 4de eeuw trokken Germaanse stammen het Romeinse Rijk binnen.
Karel de Grote stierf in 814. In 843 werd zijn rijk in 3 verdeeld. Limburg behoorde tot Lotharingen, dat zich midden in een strijd tussen Duitsland en Frankrijk bevond. Het graafschap Loon deelde in de klappen. In de 14de eeuw werd Loon volledig door het prinsbisdom Luik ingelijfd.
Van 1789 tot 1839 vormde Limburg samen met Nederlands Limburg een eenheid onder Frans (tot 1814), Hollands (tot 1830) en Belgisch bestuur (vanaf 1830). In 1839 werden beide Limburgen officiëel gescheiden en werd Limburg een van de negen provincies van het koninkrijk België.
